GÜCÜNÜN DORUĞUNDA OLDUĞU SIRADA ROMA İMPARATORLUĞU,
AFRİKA ÇÖLLERİNDEN, KUZEY İNGİLTERE...
SINIRLARINA DEK UZANAN UÇSUZ BUCAKSIZ BİR İMPARATORLUKTU
DÜNYA NÜFUSUNUN EN AZ DÖRTTE BİRİ SEZARLARIN HAKİMİYETİ...
ALTINDA YAŞIYOR VE ÖLÜYORDU.
M.S. 180 KlŞINDA İMPARATOR MARCUS AURELIUS'UN...
GERMANYA'DAKİ BARBAR KABİLELERE KARŞI YÜRÜTTÜĞÜ...
12 YILLIK SEFERBERLİK SONA ERMEK ÜZEREYDİ.
ROMA'NIN ZAFERİNE VE İMPARATORLUKTA BARlŞIN SAĞLANMASINA...
GİDEN YOLDA SON BİR KALE KALMlŞTI.
Efendim.
General.
Efendim.
Zayıf ve açlar.
- Hala bir haber yok mu? - Hiçbir işaret yok.
- Gideli ne kadar oldu? - Neredeyse iki saat.
Savaşacaklar mı efendim?
Çok yakında öğreniriz.
Asker, o mancınıkları ileriye almanızı emretmiştim.
- Menzil dışındalar. - Menzil iyi.
- Süvari birliğine tehlike yaratmaları... - Uygundur. Kabul mü?
Hayır diyorlar.
İnsanlar fethedildiklerini kabul etmeli.
Sen kabul eder miydin Quintus?
Ben kabul eder miydim?
Güç ve onur.
İşaretimle birlikte saldırıya geçin.
Mancınıkları doldurun.
Piyadeler, ilerlemeye hazır olun.
- Okçular hazır. - Okçular!
Ok takın!
Kardeşlerim!
Maximus!
Ben üç hafta sonra ekinimi hasat ediyor olacağım.
Nerede olacağınızı hayal ederseniz orada olursunuz.
Sırayı bozmayın! Benden ayrılmayın!
Kendinizi yeşil tarlalar arasında...
güneşin alnında yapayalnız at sürerken bulursanız...
dert etmeyin.
Çünkü siz Elysium cennetindesiniz, zaten ölüsünüz!
Kardeşlerim...
bu hayatta yaptıklarımız...
sonsuzlukta yankılanacaktır.
Çekin!
Mancınıklar hazır efendim!
Okçular, okları tutuşturun!
Tutuşturun!
Okçular, nişan alın!
Fırlatın!
Pekala asker, hazır ol!
Sırayı bozma!
Fırlat!
Tekrar doldur!
Sırayı bozma!
- Nişan al! - Fırlat!
Benden ayrılmayın!
Muzaffer Roma!
Gerçekten ölüyor mu sence?
10 yıldır ölüyor.
Gerçekten ölüyor olmasa, bizi çağırmazdı.
Belki de sadece bizi özlemiştir.
Ya senatörler? Onları toplantıya çağırmazdı, eğer...
Sus Commodus.
İki haftadır yollarda perişan olduktan sonra planlarını dinlemek başımı ağrıtıyor.
Kararını verdi. Bunu ilan edecek.
Beni imparator ilan edecek.
Yapacağım ilk iş, yani o zaman...
Majestelerine layık oyunlar düzenleyerek onu onurlandırmak olacak.
Şimdilik, benim yapacağım ilk iş sıcak bir banyo yapmak olacak.
Majesteleri...
Geldik sayılır efendim.
- Efendim. - İmparator nerede?
Cephede efendim. 19 gündür cephedeler.
Hala yaralılar geliyor.
Atımı getir.
Lordum.
Öpücük yok mu?
Yiğitliğini bir kez daha kanıtladın Maximus.
Umalım da bu son kez olsun.
Savaşacak kimse kalmadı efendim.
Her zaman savaşacak birileri kalır.
Roma'nın en büyük generalini nasıl ödüllendirebilirim?
Evime gitmeme izin verin.
Ah, evin.
Sizi alkışlıyorlar Sezar.
Bu senin için Maximus. Seni alkışlıyorlar.
Kaçırdım mı? Muharebeyi kaçırdım mı?
Bütün savaşı kaçırdın.
Baba, tebrikler.
Zaferini kutlamak için 100 boğa kurban edeceğim.
Boğaların canına kıyma.
Maximus'u kutla. Muharebeyi o kazandı.
- General. - Majesteleri.
Roma seni selamlıyor, ben de sana bir kardeş gibi sarılıyorum.
Çok uzun zaman oldu eski dostum.
Majesteleri.
Buyurun baba, koluma girin.
Sanırım gitme vaktim geldi.
Roma'nın şanı için çalıştığım yeter.
Muhteşem bir muharebeydi.
General. Hala hayatta mısın?
- Hala hayattayım. - Tanrıların espri anlayışı olmalı.
- Tanrılar seni seviyor olmalı. - Valerius.
Kışlaya mı dönüyorsun general? Yoksa Roma'ya mı?
Evime gideceğim. Karıma, oğluma, hasadıma.
Çiftçi Maximus. Bunu hayal etmekte hala zorlanıyorum.
Biliyor musun, çamur kandan daha kolay temizleniyor Quintus.
- İşte burada. - Majesteleri.
Senatör Gaius, Senatör Falco.
Gaius'a dikkat et. Bir gün kulağına tatlı bir zehir akıtır...
ve uyandığında, "Cumhuriyet" der başka bir şey demezsin.
Neden olmasın? Roma bir cumhuriyet olarak kuruldu.
Evet. Bir cumhuriyette de iktidar senatoda olur.
Ama Senatör Gaius bundan etkilenmiyor elbette.
Sen ne dersin general? İmparator mu, Senato mu?
Bir askerin, düşmanıyla yüz yüze karşılaşmak gibi bir avantajı vardır senatör.
Arkanda bir ordu varken, politikada son derece nüfuzlu olabilirdin.
Seni uyarmıştım. Şimdi seni kurtarayım. Senatörler.
Maximus.
Senin gibi iyi adamlara ihtiyacım var.
Size nasıl hizmet edebilirim Majesteleri?
Emir vermenin ne demek olduğunu bilen bir adamsın.
Emir veriyorsun, emirlerine itaat ediliyor ve savaşı kazanıyorsun.
Ama bu senatörler ancak entrika çevirir, hırgür eder, yaltaklanır ve aldatırlar.
Maximus, Roma'yı politikacılardan kurtarmalıyız dostum.
Zamanı gelince sana güvenebilir miyim?
Majesteleri, babanız izin verince evime dönmeye niyetliyim.
Evine mi? Bunu senden çok hak eden biri yok.
Rahata fazla alışma. Çok geçmeden seni çağırtabilirim.
Lucilla burada. Biliyor muydun?
Seni hiç unutmadı.
Artık sen bir kahramansın.
Keşke bir erkek olarak doğsaydın...
ne büyük bir Sezar olurdun.
Baba.
Güçlü bir Sezar olurdun.
Acaba adil de olur muydun?
Bana öğrettiğiniz gibi olurdum.
Yolculuğun nasıldı?
Uzun. Rahatsız. Beni niye çağırdınız?
Yardımına ihtiyacım var. Kardeşin konusunda.
Elbette.
Seni sever. Her zaman sevmiştir.
Ve şimdi...
sana her zamankinden çok ihtiyacı olacak.
Bu kadar politika yeter.
Sen babasını seven bir kızmışsın gibi yap...
ben de iyi bir babaymışım gibi yapayım.
Bu hoş bir masal, değil mi?
Günaydın.
Bana üç at daha lazım.
İki! Üç!
Dört!
Bir! İki!
Beni mi çağırdınız Sezar?
- Sezar? - Bana tekrar söylesene Maximus.
Neden buradayız?
İmparatorluğun şanı için efendim.
Evet.
Evet, hatırlıyorum.
Şu haritayı görüyor musun Maximus?
İşte, benim yarattığım dünya.
25 yıldır...
ülkeler fethettim, kan döktüm, imparatorluğu genişlettim.
Sezar olduğumdan beri sadece dört yılım savaşsız geçti.
20 yılda barış içinde geçen 4 yıl.
Ne uğruna peki?
Sadece felaket getirdim. Hepsi bu.
Sezar, sizin hayatınız...
Lütfen. Lütfen bana Sezar deme.
Buraya gel lütfen.
Otur şöyle.
Şimdi birlikte konuşalım...
sıradan iki insan gibi.
Ee, Maximus...
konuş bakalım.
5000 adamım dondurucu soğukta çamurun içinde.
3000'i ciddi yaralı. 2000'i buradan gidemeyecek.
Bir hiç uğruna savaşıp öldüklerine asla inanmayacağım.
Neye inanırdın peki?
Sizin için ve Roma için savaştılar.
Peki Roma dediğin nedir Maximus?
Dünyanın birçok yerini gördüm ben.
Her yerde ilkellik, vahşet ve karanlık var. Roma ışık demek.
Ama sen Roma'ya hiç gitmedin.
Ne hale geldiğini görmedin.
Ölmek üzereyim Maximus.
İnsan, sonunun geldiğini görünce...
yaşamının bir amacı olduğunu bilmek istiyor.
Gelecekte dünya benden nasıl bahsedecek?
Filozof olarak mı tanınacağım?
Savaşçı olarak mı?
Zorba olarak mı?
Yoksa Roma'ya gerçek kimliğini geri veren İmparator olarak mı?
Bir zamanlar Roma diye bir rüya vardı.
Bunu sadece fısıldayabilirdin.
Biraz yüksek sesle söyledin mi yok oluverirdi...
öylesine kırılgandı.
Korkarım ki bu kışı çıkaramayacak.
Maximus...
gel de birlikte fısıldaşalım şimdi...
sen ve ben.
Senin bir oğlun var.
Bana evini anlat.
Evim Trujillo tepelerinde.
Çok sade bir ev.
Güneşte ısınan pembe taşlardan yapılmış.
Gün boyu ot kokan, akşamları ise yasemin kokan...
bir mutfak bahçesi var.
Bahçe kapısının girişinde dev bir kavak ağacı.
İncir, elma, armut ağaçları.
Toprak kapkara Marcus. Karımın saçları gibi kapkara.
Güney yamaçlarda asmalar, kuzeyde zeytinlik.
Etraftaki yabani midilliler oğlumla oynarlar.
Oğlum da onlar gibi olmak ister.
Evinden ayrılalı ne kadar oldu?
İki yıl, 264 gün ve bir sabah.
Seni kıskanıyorum Maximus. Çok güzel bir yuvan varmış.
Uğruna savaşmaya değer.
Evine dönmeden önce...
senden isteyeceğim bir görev daha var.
Ne yapmamı istiyorsunuz Sezar?
Ben öldükten sonra Roma'nın koruyucusu olmanı istiyorum.
Sana sadece bir amaç için güç vereceğim.
Hakimiyeti, Roma halkına iade edecek...
ve onu sakatlayan yolsuzluğa son vereceksin.
Sana teklif ettiğim bu büyük onuru kabul edecek misin?
Bütün kalbimle hayır diyorum.
Maximus...
işte bu yüzden, bunu sen yapmalısın.
Ama bir vali, bir senatör...
şehri tanıyan, politikasını bilen biri bu işi yapabilir.
Ama sen şehrin politikasıyla yozlaşmadın.
- Peki ya Commodus? - Commodus dürüst bir adam değil.
Küçüklüğünüzden beri bunu sen de biliyorsun.
Commodus hükümdarlık yapamaz.
Yapmamalı.
Sen benim oğlum olmalıydın.
Commodus kararımı kabul edecektir.
Ordunun sadakatine senin hükmettiğini iyi biliyor.
Zamana ihtiyacım var efendim.
Peki.
Günbatımına dek vaktin var. Umarım kabul edersin.
Şimdi, oğlum olarak beni kucakla.
Ve bu ihtiyara bir battaniye daha getir.
- Babam seni çok tutuyor artık. - Leydim.
- Her zaman böyle değildi. - Birçok şey değişti.
Birçok şey. Ama her şey değil.
Maximus, dur.
Bırak da yüzünü göreyim.
- Üzgün görünüyorsun. - Adamlarım öldü.
Babam senden ne istedi?
Evime dönmeden bana şans diledi.
Yalan söylüyorsun.
Yalan söylediğini her zaman anlarım, çünkü bu konuda çok beceriksizsin.
- Senin ustalığını asla kazanamadım. - Doğru.
Ama yalana hiç ihtiyacın olmadı.
Hayat bir asker için çok daha basittir.
Yoksa kalpsiz olduğumu mu düşünüyorsun?
Bence hayatta kalma becerisine sahipsin.
Maximus, dur.
Beni tekrar görmek bu kadar korkunç mu gerçekten?
Hayır. Savaş yorgunuyum.
Babamı böyle zayıf görmek seni çok üzüyor.
Commodus babamın onu yakında imparator ilan etmesini bekliyor.
Babasına hizmet ettiğin gibi kardeşime de hizmet edecek misin?
Ben her zaman Roma'ya hizmet edeceğim.
Biliyor musun...
dualarımda seni hala anıyorum.
Evet. Ben de dua ederim.
Kocanın ölümüne çok üzüldüm. Onun için yas tuttum.
- Teşekkür ederim. - Duyduğuma göre bir oğlun varmış.
Evet. Lucius.
Yakında sekiz yaşına basacak.
Benim oğlum da sekiz yaşına basacak.
Duaların için teşekkür ederim.
Atalarım, bana yol gösterin.
Kutlu Ana, tanrıların alnıma yazdığı kaderi yaşarken yanımda ol.
Kutlu Baba, kınından çekilmiş bir kılıçla karımı ve oğlumu koru.
Sadece onlara kavuşmak için yaşadığımı bilsinler.
Atalarım, size saygım sonsuz...
ve bana öğrettiğiniz gibi şerefimle yaşamaya çalışacağım.
Cicero.
Efendim.
Görevini yapmak sana zor gelmiyor mu?
Bazen yapmak istediğimi yaparım.
Çoğu zaman da yapmak zorunda olduğumu.
Sonuçta eve dönmeyebiliriz.
Roma için görevini yapmaya hazır mısın?
Evet baba.
İmparator olmayacaksın.
Benim yerimi alacak daha bilge ve yaşlı adam kim?
Senato yeniden yönetime geçmeye...
hazır oluncaya dek...
bütün yetkilerim emaneten Maximus'a geçecek.
Roma yeniden cumhuriyet olacak.
- Maximus. - Evet.
Kararım seni düş kırıklığına mı uğrattı?
Bir keresinde bana...
en önemli dört erdemi yazmıştın.
Bilgelik...
adalet...
yüreklilik...
ve itidal.
Listeyi okurken, hiçbirinin bende olmadığını anladım.
Ama benim de başka erdemlerim var baba.
Hırs.
Bizi mükemmelliğe yönelttiği sürece bu bir erdem olabilir.
Beceri, cesaret.
Savaş meydanında değil belki ama, cesaretin birçok başka şekli vardır.
Aileme ve sana olan...
bağlılığım.
Ama benim erdemlerimden hiçbiri senin listende yoktu.
O zaman bile, beni oğlun olarak istemiyordun sanki.
Commodus...
fazla ileri gidiyorsun.
Seni memnun etmenin, benimle gurur duymanı sağlamanın...
bir yolunu bulmak için tanrılara yalvardım.
Gönül alıcı bir sözün...
candan bir kucaklaman...
bir kez olsun beni bağrına basman...
yüreğime sonsuza dek güneşin sıcaklığını doldurabilirdi.
Bende ne var ki, benden bu kadar nefret ediyorsun?
Commodus.
Hayatta tek istediğim...
senin, Sezar'ın istediği gibi bir olmaktı.
- Baba. - Commodus...
evlat olarak senin bütün hataların...
baba olarak benim başarısızlığımdır.
Gel.
Baba.
Beni birazcık sevmiş olman için...
bütün dünyayı kılıçtan geçirirdim!
Maximus, İmparator seni çağırıyor. Çok acil.
Birlikte yas tutalım kardeşim.
Yüce babamız öldü.
Nasıl öldü?
Doktorlar hiç acı çekmediğini söylüyor.
Uykusunda son nefesini vermiş.
Baba.
İmparatorun sadakatini istiyor Maximus.
Elimi tut.
Elimi sadece bir kere uzatırım.
Quintus.
Selam sana Sezar.
Senatörlerle konuşmalıyım. Tavsiyelerine ihtiyacım var.
- Gaius ve Falco'yu uyandır. - Gaius ve Falco.
Kılıcımı ver.
Maximus, lütfen dikkatli ol. Hiç temkinli davranmadın.
Temkin mi? İmparator katledildi.
İmparator doğal sebeplerden öldü.
- Niye silahlısın Quintus? - Muhafızlar!
Lütfen karşı koyma Maximus.
Özür dilerim. Sezar'ın emri böyle.
Şafak sökene kadar gidin...
sonra onu öldürün.
Quintus, bana bak. Bana bak!
Aileme göz kulak olacağına dair bana söz ver.
Ailen öbür dünyada seninle buluşacak.
Diz çök.
Kutlu Baba, karımı ve oğlumu koru.
Sadece onlara kavuşmak için yaşadığımı bilsinler.
En azından şerefli bir şekilde öleyim.
Bir asker gibi.
Don yüzünden bazen kılıcın ucu körleşir.
Pretor Muhafızı!
Evinden ayrılalı ne kadar oldu?
İki yıl, 264 gün ve bir sabah.
Kutlu Baba, karımı ve oğlumu koru...
Bana öğrettiğiniz gibi şerefimle yaşamaya çalışacağım.
Sadece onlara kavuşmak için yaşadığımı bilsinler.
...kınından çekilmiş bir kılıç, gerisi boş.
Sadece onlara kavuşmak için yaşadığımı bilsinler.
Gerisi boş.
Baba!
Ölme sakın.
Onlarla yeniden buluşacaksın.
Ama henüz değil.
Hayır. Yaranı temizlerler. Bekle ve gör.
Ölme sakın.
Seni aslanlara yem yaparlar.
Aslanlar bizden daha değerlidir.
Daha iyi misin?
Tertemiz. Gördün mü?
ZUCCHABAR - ROMA EYALETİ
Proximo! Eski dostum.
Senin buraya geldiğin her gün harikadır...
ama bugün en şanslı günün.
Bana sattığın zürafalar çiftleşmiyor.
Etrafta dolanıp yaprak yiyorlar, ama çiftleşmiyorlar.
Bana ibne zürafaları sattın.
- Paramı geri istiyorum. - Mümkün değil.
- Ama sana özel bir fiyat veririm. - Ne için?
Yeni mallarımı gördün mü? Gel de onlara bir bak.
Aralarında dövüşebilen var mı? Yakında bir maç olacak.
Bazıları dövüşmek için, bazıları ölmek için iyi.
Herhalde sana ikisi de lazım.
Kalk.
Mesleğin neydi?
Avcıydım.
Hayır, Kartaca'daki tuz madeninden getirdim onu.
Otur.
Lejyon işareti.
- Asker kaçağı. - Belki de, ama kimin umurunda?
O bir İspanyol.
1000 papele altı tanesini alırım.
Bin papel mi? Sadece Numidyalı 2000 eder.
Bu köleler kokuşmuş.
Bu onlara bir çeşni katıyor. Hayır, dur!
Pazarlık yapabiliriz.
Adamlar için 2000, hayvanlar için 4000 veririm.
Eski bir dost için toplam 5000 olur.
Hadi! Kendi evime girmem kaç saat sürecek?
Benim adım Proximo.
Sefil ömrünüzün son demi olacak bu birkaç gün boyunca...
sizi çığlık çığlığa bu dünyaya getiren...
kancık analarınızdan çok daha yakın olacağım size.
Onca parayı kara gözünüz, kara kaşınız için ödemedim.
Ölümünüzden kazanç sağlayabilmek için o kadar para döktüm.
Ömrünüzün ilk dakikalarında ananız yanınızdaydı...
son dakikalarında ben yanınızda olacağım.
Ve öldüğünüzde, ki mutlaka öleceksiniz...
öbür dünyaya giderken duyacağınız son ses bu olacak.
Gladyatörler...
sizleri selamlıyorum.
Kırmızı.
Sarı.
Güzel.
Kırmızı.
İspanyol.
Şimdilik bu kadar yeter!
Onun da vakti gelecek.
Sıradaki.
İspanyol...
niye dövüşmedin?
Hepimiz dövüşmek zorundayız.
Ben dövüşmüyorum işte.
Benim burada olmamam lazım. Ben katibim, yazı yazarım...
ve yedi dil bilirim.
Güzel.
Yarın yedi dilde feryat edebilirsin.
Belki de özgürlüğünü kazanacak kişi katip olmalı.
Özgürlük mü?
Ne yapmam gerekiyor?
Arenaya çıkıp beni öldüreceksin.
Onu da.
Numidyalıyı da.
Asker kaçağını da.
Ve 100 kişiyi daha.
Dövüşecek kimse kalmadığında özgür olursun.
Bunu yapamam ben.
Öyle mi?
Ama ben yapabilirim.
Bu, tanrılarının simgesi mi?
Bu onları öfkelendirmez mi?
Tanrılar seni kayırıyor.
Kırmızı tanrıların rengidir.
Bugün onların yardımına ihtiyacın olacak.
Proximo!
Hala baş gladyatörün Germen olan mı?
Seyirciler barbarları çok sever.
Ayrıca, beni zenginleştiriyor.
Şu Numidyalı daha önce dövüştü mü?
Hayır, ilk kez dövüşecek.
Ya şu, işçi mi, asker mi?
O bir İspanyol. Arenada iyi olsun da, hadım bile olsa önemli değil.
Numidyalı ve İspanyol takımı sağ çıkarsa beş yüz sesterti.
Numidyalı tek başına sağ kalırsa 1000 sesterti.
Kendi adamlarıma karşı mı bahse girmemi istiyorsun?
Bu ahlaksızlık olur.
Ya bahsi 2000'e çıkarırsam?
Bazılarınız dövüşmeyeceğini, bazılarınız ise...
dövüşemeyeceğini düşünüyor.
Oraya çıkana dek herkes böyle der.
Dinleyin.
Öldür!
Bunu bir adamın etine batırınca...
bunu yaptığınız için sizi alkışlayıp seveceklerdir.
Siz de...
bunun için onları sevmeye...
başlayabilirsiniz.
Sonuçta hepimiz öleceğiz.
Maalesef, nasıl öleceğimizi seçemiyoruz.
Ama erkek olarak hatırlanmak için...
bu sonu nasıl karşılayacağımızı...
seçebiliriz.
Hadi!
Soldakiler, kalkanlarınızı kaldırın!
Sağdakiler, kılıçlarınızı çekin!
Öldür! Öldür!
Eşleştirin onları: Kırmızıyla sarıyı.
Sıradaki!
Çabuk olun!
Gaspçı!